موردها بیعت نخستین عقبه
در پرستش پروردگار شریکی برای وی نگیرند.
دزدی و زنا نکنند.
فرزندان خویش را نکشند.
تهمت نزنند.
پیامبر معبود(ص) را در آنچه به نه و صلاح میباشد نافرمانی نکنند.
در شرایطیکه بهاین بیعت وفا کردند، پردیس از آن آنها خواهد بود و درصورتی که مغایر نمودند، با خداست که آن ها را ببخشد یا این که عذاب نماید. بعضا این بیعت را بیعت النساء گفتهاند اما با دقت به آیه ۱۲ سوره ممتحنه، بیعت نساء، بیعت فرستاده با زنان بعد از فتح مکه تشریفات ترحیم مشهد میباشد.[۹]
اولین مبادرت رسول(ص) پس از این بیعت
بعد از این بیعت بود که فرستاده پروردگار(ص) مُصعب بن عُمیر، را یار آنها ارسال کرد تا به آن ها قرآن آموختن دهد.[۱۰] ولی برخی مورخان پست کردن مصعب را بعداز بیعت دوم نوشتهاند.[۱۱]
بیعت دوم عقبه
بیعت دوم در عقبه که به بیعت الحرب هم مشهور شد در موسم حج سال سیزدهم بعثت، در درۀ سمت راست از مِنیٰ به سوی گردنه که امروز محل مسجد البیعه میباشد، واقع شد. در همین سال هفتاد مرد یا این که هفتاد و دو مرد و دو زن در عقبه حاضر شدند، و از آن سو عباس بن عبدالمطلب عموی نبی، نیز با فرستاده معبود(ص) حاضر شد. یثربیان یک کدام از یکیاز یا این که دو عدد دو عدد نزد نبی (ص) میآمدند. اولیه نفر رافع بن صاحب و مالک بن عَجْلان (از بنی زُرَیق) بود که نزد نبی (ص) رفت.
عباس به حاضران ذکر کرد: محمد از ماست و تا آنجا که توانستهایم از وی حفاظت کردهایم. در حال حاضر وی می خواهد نزد شما بیاید. درصورتیکه قدرت حفاظت اورا دارید، چه عالی، وگرنه اورا نزد ما رها نمائید. گفتند: با وی بیعت (و پیمان) می کنیم که با کسی که نزاع نماید بجنگیم و با هر کس آشتی نماید، در آشتی باشیم.
اورده شده بَراء بن مَعرور یا این که ابوالهیثم بن تهّیان یا این که اسعد بن زراره از اول بیعتکنندگان بودند.[۱۲]
انگیزه نامگذاری به بیعت الحرب
بدان انگیزه که عموم یثرب عهد و پیمان کردند تا هرکه با رسول جنگید با وی بجنگند از این روی بهاین بیعت، بیعت الحرب گفتهاند. بعضا از انصار استعداد خویش را برای پیکار از به عبارتی شب نخستین اعلام کردند. تا جایی که عباس بن عباده پس از بیعت به رسول اعلامکرد که در صورتیکه فرمان نمایید هر آینه بر کفاری که در |منا سرگرم به ایفا حج می باشند حمله میکنیم البته فرستاده به آنها اذن نداد وفرمود به سوی ارحام و خویشان خویش برگردید
موردها بیعت نخستین عقبه
در پرستش پروردگار شریکی برای وی نگیرند.
دزدی و زنا نکنند.
فرزندان خویش را نکشند.
تهمت نزنند.
پیامبر معبود(ص) را در آنچه به نه و صلاح میباشد نافرمانی نکنند.
در شرایطیکه بهاین بیعت وفا کردند، پردیس از آن آنها خواهد بود و درصورتی که مغایر نمودند، با خداست که آن ها را ببخشد یا این که عذاب نماید. بعضا این بیعت را بیعت النساء گفتهاند اما با دقت به آیه ۱۲ سوره ممتحنه، بیعت نساء، بیعت فرستاده با زنان بعد از فتح مکه تشریفات ترحیم مشهد میباشد.[۹]
اولین مبادرت رسول(ص) پس از این بیعت
بعد از این بیعت بود که فرستاده پروردگار(ص) مُصعب بن عُمیر، را یار آنها ارسال کرد تا به آن ها قرآن آموختن دهد.[۱۰] ولی برخی مورخان پست کردن مصعب را بعداز بیعت دوم نوشتهاند.[۱۱]
بیعت دوم عقبه
بیعت دوم در عقبه که به بیعت الحرب هم مشهور شد در موسم حج سال سیزدهم بعثت، در درۀ سمت راست از مِنیٰ به سوی گردنه که امروز محل مسجد البیعه میباشد، واقع شد. در همین سال هفتاد مرد یا این که هفتاد و دو مرد و دو زن در عقبه حاضر شدند، و از آن سو عباس بن عبدالمطلب عموی نبی، نیز با فرستاده معبود(ص) حاضر شد. یثربیان یک کدام از یکیاز یا این که دو عدد دو عدد نزد نبی (ص) میآمدند. اولیه نفر رافع بن صاحب و مالک بن عَجْلان (از بنی زُرَیق) بود که نزد نبی (ص) رفت.
عباس به حاضران ذکر کرد: محمد از ماست و تا آنجا که توانستهایم از وی حفاظت کردهایم. در حال حاضر وی می خواهد نزد شما بیاید. درصورتیکه قدرت حفاظت اورا دارید، چه عالی، وگرنه اورا نزد ما رها نمائید. گفتند: با وی بیعت (و پیمان) می کنیم که با کسی که نزاع نماید بجنگیم و با هر کس آشتی نماید، در آشتی باشیم.
اورده شده بَراء بن مَعرور یا این که ابوالهیثم بن تهّیان یا این که اسعد بن زراره از اول بیعتکنندگان بودند.[۱۲]
انگیزه نامگذاری به بیعت الحرب
بدان انگیزه که عموم یثرب عهد و پیمان کردند تا هرکه با رسول جنگید با وی بجنگند از این روی بهاین بیعت، بیعت الحرب گفتهاند. بعضا از انصار استعداد خویش را برای پیکار از به عبارتی شب نخستین اعلام کردند. تا جایی که عباس بن عباده پس از بیعت به رسول اعلامکرد که در صورتیکه فرمان نمایید هر آینه بر کفاری که در |منا سرگرم به ایفا حج می باشند حمله میکنیم البته فرستاده به آنها اذن نداد وفرمود به سوی ارحام و خویشان خویش برگردید
چکلیست کامل برگزاری مراسم ترحیم؛ از برنامهریزی تا پایان مراسم