مجله خبری تشریفات

صامت بروجردی (۱۲۶۳–۱۳۳۱ق) شعر سرا شیعه و مرثیه‌سرای عصر قاجار بوده میباشد. بیشتر اثرها صامت بروجردی مَناقب (فضیلت‌خوانی) و مَراثی (سوگ‌خوانی) اهل‌بیت(ع) میباشد. اشعار او در مدح فامیل رسول(ص) گزینه دقت و به کارگیری دوست‌داران اهل‌بیت(ع) قرار تشریفات ترحیم مشهد گرفته میباشد.

معاش‌طومار
محمدباقر بروجردی متخلص به صامت در سال ۱۲۶۳ق در بروجرد چشم به جهان گشود و در سال ۱۳۳۱ق در سن ۶۸ سالگی درگذشت و پیکر وی در زادگاهش در آرامستان کوی صوفیان به خاک امانت شد.[۱] این قبرستان بعداز دفن صامت به اسم این شعر سرا، صامتیه نامیده میشود.[مستلزم منبع] اورا مردی فاضل و پرهیزکار تعریف کرده‌اند که خصوصیت‌های اخلاقی وی در میان عموم دارای شهرت بود.[۲] او در بازار با سَقَط‌فروشی (خرده‌فروشی) تامین زندگی می کرد. بیان شده وی حرفه شعر را از عبدالمجید نوائی فرا گرفت.[۳]

از پیشگامان شعر آیینی
صامت بروجردی را از شاعران پیشگام شعر آیینی[۴] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری معرفی کرده‌اند.[۵] دیوان صامت دربردارنده مفهوم ها آیینی و مدح و مرثیه درباره اهل‌بیت(ع) میباشد.[۶] مناقب و مراثی صامت را در عین آسانی دارنده ادب و رسایی لفظی و معنوی دانسته‌اند.[۷] به‌گفته محمدعلی مجاهدی، منظومه‌های آیینی صامت بروجردی به‌ویژه مَراثی عاشورایی وی رفلکس چشمگیری در محافل فقهی و هیئت‌های مذهبی داشته میباشد.[۸]

طبع شعر صامت بروجردی را رسا و توانمند تعریف کرده‌اند.[۹] او از طریق کلامی مدل عراقی در سرودن آثارش به کارگیری نموده است.[۱۰] صامت از گونه های شعر[۱۱] مانند قصیده، غزل، مثنوی، ترجیع‌حایل و رباعی استعمال نموده است.[۱۲] اشعار او در ستون معاصران او مانند عبدالمجید نوائی بروجردی (درگذشت: ۱۳۱۳ق)، وفایی شوشتری (درگذشت: ۱۳۴۲ق) و عبدالجواد جودی خراسانی میباشد.[۱۳]

منظومه باغ زهرا و کتاب ریاض الشّهاده از وی میباشد.[۱۴] دیوان صامت بروجردی بارها به چاپ رسیده و دربردارنده اشکال پوسته‌های شعری در موضوعات آیینی میباشد.[۱۵] منظومه اشعار وی در کلیات دوازده جلدی او چاپ گردیده است.[۱۶] غزلیات و رباعیات این شعر سرا در سال ۱۳۹۸ش به اسم استکان تجلی چاپ شد که مانند دیگر اثر ها وی عشق و علاقه وی به اهل‌بیت(ع) در آن نمایان میباشد.[۱۷]

شعری از صامت در رثای امام حسین(ع):

ای از اَزَل ز داغ تو بشر، گِریسته
انسان خیر، بلکه پاراگرافٔ دانا، گِریسته
تا روز حشر، چشمٔ حوّمیباشد اشکبار
در ماتم تو بس که دمادم، گریسته
یک‌راز، خلیل کرده فراموش از ذبیح
در نارِ ابتلای تو از حزن، گریسته[۱۸]

کلیات دوازده جلدی صامت
پانویس
محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۰۲۹؛ مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹؛ مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹ و ۴۷۰.
مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
آقابزرگ تهرانی، الذریعة،‌ ۱۴۰۳ق، ج۹، ص۵۹۰.
مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.

صامت بروجردی (۱۲۶۳–۱۳۳۱ق) شعر سرا شیعه و مرثیه‌سرای عصر قاجار بوده میباشد. بیشتر اثرها صامت بروجردی مَناقب (فضیلت‌خوانی) و مَراثی (سوگ‌خوانی) اهل‌بیت(ع) میباشد. اشعار او در مدح فامیل رسول(ص) گزینه دقت و به کارگیری دوست‌داران اهل‌بیت(ع) قرار تشریفات ترحیم مشهد گرفته میباشد.

معاش‌طومار
محمدباقر بروجردی متخلص به صامت در سال ۱۲۶۳ق در بروجرد چشم به جهان گشود و در سال ۱۳۳۱ق در سن ۶۸ سالگی درگذشت و پیکر وی در زادگاهش در آرامستان کوی صوفیان به خاک امانت شد.[۱] این قبرستان بعداز دفن صامت به اسم این شعر سرا، صامتیه نامیده میشود.[مستلزم منبع] اورا مردی فاضل و پرهیزکار تعریف کرده‌اند که خصوصیت‌های اخلاقی وی در میان عموم دارای شهرت بود.[۲] او در بازار با سَقَط‌فروشی (خرده‌فروشی) تامین زندگی می کرد. بیان شده وی حرفه شعر را از عبدالمجید نوائی فرا گرفت.[۳]

از پیشگامان شعر آیینی
صامت بروجردی را از شاعران پیشگام شعر آیینی[۴] در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری معرفی کرده‌اند.[۵] دیوان صامت دربردارنده مفهوم ها آیینی و مدح و مرثیه درباره اهل‌بیت(ع) میباشد.[۶] مناقب و مراثی صامت را در عین آسانی دارنده ادب و رسایی لفظی و معنوی دانسته‌اند.[۷] به‌گفته محمدعلی مجاهدی، منظومه‌های آیینی صامت بروجردی به‌ویژه مَراثی عاشورایی وی رفلکس چشمگیری در محافل فقهی و هیئت‌های مذهبی داشته میباشد.[۸]

طبع شعر صامت بروجردی را رسا و توانمند تعریف کرده‌اند.[۹] او از طریق کلامی مدل عراقی در سرودن آثارش به کارگیری نموده است.[۱۰] صامت از گونه های شعر[۱۱] مانند قصیده، غزل، مثنوی، ترجیع‌حایل و رباعی استعمال نموده است.[۱۲] اشعار او در ستون معاصران او مانند عبدالمجید نوائی بروجردی (درگذشت: ۱۳۱۳ق)، وفایی شوشتری (درگذشت: ۱۳۴۲ق) و عبدالجواد جودی خراسانی میباشد.[۱۳]

منظومه باغ زهرا و کتاب ریاض الشّهاده از وی میباشد.[۱۴] دیوان صامت بروجردی بارها به چاپ رسیده و دربردارنده اشکال پوسته‌های شعری در موضوعات آیینی میباشد.[۱۵] منظومه اشعار وی در کلیات دوازده جلدی او چاپ گردیده است.[۱۶] غزلیات و رباعیات این شعر سرا در سال ۱۳۹۸ش به اسم استکان تجلی چاپ شد که مانند دیگر اثر ها وی عشق و علاقه وی به اهل‌بیت(ع) در آن نمایان میباشد.[۱۷]

شعری از صامت در رثای امام حسین(ع):

ای از اَزَل ز داغ تو بشر، گِریسته
انسان خیر، بلکه پاراگرافٔ دانا، گِریسته
تا روز حشر، چشمٔ حوّمیباشد اشکبار
در ماتم تو بس که دمادم، گریسته
یک‌راز، خلیل کرده فراموش از ذبیح
در نارِ ابتلای تو از حزن، گریسته[۱۸]

کلیات دوازده جلدی صامت
پانویس
محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۰۲۹؛ مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹؛ مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۶۹ و ۴۷۰.
مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
آقابزرگ تهرانی، الذریعة،‌ ۱۴۰۳ق، ج۹، ص۵۹۰.
مجاهدی، سیری در قلمرو شعر نبوی، ۱۳۸۷ش، ص۸۰۳.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.
مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، ۱۳۸۶ش، ص۴۷۰.