مجله خبری تشریفات

التفات و رده
صلح امام حسن(ع) با معاویه اساسی‌ترين و حساس‌ترين اتفاق افتاد زندگى امام حسن(ع) شمرده میگردد. این صلح به گوشه‌گیری اجباری وی از خلافت اسلامی باعث شد و مشاجره‌ها و نقد ها متعددی را در‌پی داشت.[۱] به گفته سیدعلی خامنه‌ای تالیف کننده کتاب آدم ۲۵۰ ساله، صلح امام حسن(ع) در دنیای امروز مرجعی برای مذاکرات سیاسی و اجتماعی تشریفات ترحیم مشهد میباشد

.[۲] به گفته مورخان، موارد صلحنامه هرگونه امتیازدهی از معاویه را سلب کرده و اورا تحت عنوان خلیفه مسلمان‌ها به رسمیت نشناخت؛[۳] البته این صلح زور‌گردیده بر امام(ع)[۴] سبب ساز شد تا خلافت از خویشان فرستاده(ص) به بنی‌امیه منتقل گردد.[۵] اهل‌سنت با استناد به روایتی از پیش‌بینی رسول(ص) در اتحاد مسلمانها به دست امام حسن(ع)،[۶] وی را شخصی صلح‌جو دانسته و به جهت تایید صلح با معاویه و نقطه پایان‌دادن به نزاع داخلی مسلمانها او‌را ثنا کرده‌اند.[۷] در منابع متعدد، سال منعقد صلح با تیتر «عام الجماعة» شناخته شد‌ه‌است.[۸]

به گفته قَرشی، مورخ، درباره مجال صلح اختلاف وجود دارااست، برخی فرصت آن را ربیع الاول سال ۴۱ هجری قمری، برخی دیگر ربیع الثانی و گردآوری‌ای هم جمادی الاولی بیان کرده‌اند.[۹] قرشی مورخ به گزارش منابع دارای اعتبار، جای تفاهم نامه صلح را در منطقه مَسکِن دانسته و گفته میباشد ضوابط صلح، با حضور گروهی وسیع از عموم عراق و شام، اعلام و اعمال شد.[۱۰]

حیث امام حسین(ع) درباره صلح
بعضی منابع اهل سنت امام حسین(ع) را مخالف صلح معرفی کرده‌اند؛[۱۱] در حالی که مورخان شیعی همانند مهدی پیشوایی و نبی جعفریان معتقدند امام حسین(ع) صلح را رفیعتر از پیکار می‌دانست و عموم را به تقلید از امام حسن(ع) دعوت میکرد. همینطور تا نقطه پايان قدمت امام حسن(ع) و ده عدد یازده سال بعداز شهیدشدن او، بر همین موضع ماند.[۱۲] وقتی که شیعه ها افراطی خواهان رهبری امام حسین(ع) شدند هم، وی پیشنهاد کرد از قیام دوری نمایند.[۱۳] به گفته سیدعلی خامنه‌ای تالیف کننده کتاب آدم ۲۵۰ ساله، صلح امام حسن(ع) با جانبداری امام حسین(ع) ایفا شد؛ حتی‌در برخورد به اعتراض یک کدام از یاران امام حسن(ع)، امام حسین(ع) قاطعانه از این تصمیم پناه کرد، بدین ترتیب نمی‌اقتدار اذعان کرد در صورتیکه امام حسین(ع) مکان امام حسن(ع) بود این صلح ایفا نمیشد.[۱۴]

التفات و رده
صلح امام حسن(ع) با معاویه اساسی‌ترين و حساس‌ترين اتفاق افتاد زندگى امام حسن(ع) شمرده میگردد. این صلح به گوشه‌گیری اجباری وی از خلافت اسلامی باعث شد و مشاجره‌ها و نقد ها متعددی را در‌پی داشت.[۱] به گفته سیدعلی خامنه‌ای تالیف کننده کتاب آدم ۲۵۰ ساله، صلح امام حسن(ع) در دنیای امروز مرجعی برای مذاکرات سیاسی و اجتماعی تشریفات ترحیم مشهد میباشد

.[۲] به گفته مورخان، موارد صلحنامه هرگونه امتیازدهی از معاویه را سلب کرده و اورا تحت عنوان خلیفه مسلمان‌ها به رسمیت نشناخت؛[۳] البته این صلح زور‌گردیده بر امام(ع)[۴] سبب ساز شد تا خلافت از خویشان فرستاده(ص) به بنی‌امیه منتقل گردد.[۵] اهل‌سنت با استناد به روایتی از پیش‌بینی رسول(ص) در اتحاد مسلمانها به دست امام حسن(ع)،[۶] وی را شخصی صلح‌جو دانسته و به جهت تایید صلح با معاویه و نقطه پایان‌دادن به نزاع داخلی مسلمانها او‌را ثنا کرده‌اند.[۷] در منابع متعدد، سال منعقد صلح با تیتر «عام الجماعة» شناخته شد‌ه‌است.[۸]

به گفته قَرشی، مورخ، درباره مجال صلح اختلاف وجود دارااست، برخی فرصت آن را ربیع الاول سال ۴۱ هجری قمری، برخی دیگر ربیع الثانی و گردآوری‌ای هم جمادی الاولی بیان کرده‌اند.[۹] قرشی مورخ به گزارش منابع دارای اعتبار، جای تفاهم نامه صلح را در منطقه مَسکِن دانسته و گفته میباشد ضوابط صلح، با حضور گروهی وسیع از عموم عراق و شام، اعلام و اعمال شد.[۱۰]

حیث امام حسین(ع) درباره صلح
بعضی منابع اهل سنت امام حسین(ع) را مخالف صلح معرفی کرده‌اند؛[۱۱] در حالی که مورخان شیعی همانند مهدی پیشوایی و نبی جعفریان معتقدند امام حسین(ع) صلح را رفیعتر از پیکار می‌دانست و عموم را به تقلید از امام حسن(ع) دعوت میکرد. همینطور تا نقطه پايان قدمت امام حسن(ع) و ده عدد یازده سال بعداز شهیدشدن او، بر همین موضع ماند.[۱۲] وقتی که شیعه ها افراطی خواهان رهبری امام حسین(ع) شدند هم، وی پیشنهاد کرد از قیام دوری نمایند.[۱۳] به گفته سیدعلی خامنه‌ای تالیف کننده کتاب آدم ۲۵۰ ساله، صلح امام حسن(ع) با جانبداری امام حسین(ع) ایفا شد؛ حتی‌در برخورد به اعتراض یک کدام از یاران امام حسن(ع)، امام حسین(ع) قاطعانه از این تصمیم پناه کرد، بدین ترتیب نمی‌اقتدار اذعان کرد در صورتیکه امام حسین(ع) مکان امام حسن(ع) بود این صلح ایفا نمیشد.[۱۴]