مجله خبری تشریفات

صلح امام حسن(ع) تفاهم نامه صلحی در بین امام حسن(ع) و معاویه در سال ۴۱ هجری بود که بعد از وقوع نبرد در میان آن ها شکل گرفت و به گوشه‌گیری اجباری امام حسن(ع) از خلافت باعث شد. انگیزه این مبارزه عدم بیعت معاویه با امام حسن(ع) تحت عنوان خلیفه مسلمان ها ر تشریفات ترحیم مشهد بود

تاریخ‌پژوهان به عنوان مثال دلایل تایید صلح بوسیله امام حسن را این مورد ها بیان کرده‌اند: سستی یاران، حیله سرداران و خطر خوارج. به گفته مورخان شیعه، امام حسین(ع) به تاسی از امام حسن(ع)، عموم را به صلح دعوت کرد و التفات آن را بلندتر از پیکار می‌دانست.

مطابق منابع تاریخی، موارد تفاهم نامه صلح مشتمل بر شغل به کتاب خداوند و سنت پیامبر الله(ص)، عدم تعیین جانشین بعداز مرگ معاویه، سوراخ توهین به امام علی(ع) و مراقبت جان شیعه‌ها بوده میباشد.

بعداز صلح، گروهی از شیعه‌ها مانند سلیمان بن صُرَد و حُجر بن عَدِی حزن و نارضایتی خویش را ابراز کردند و برخی امام(ع) را «مُذِلُّ المؤمنین» (خوارکننده مؤمنان) نامیدند. به نقل از منابع تاریخی، معاویه به هیچ یک از موارد صلح‌طومار فعالیت نکرد و بخش اعظمی از شیعه ها را به قتل رساند. وی همینطور پسرش یزید را به ولایتعهدی خویش گماشت و از توهین به امام علی(ع) جلوگیری نکرد. اهل‌سنت با استناد به روایتی از پیش‌بینی نبی(ص) در اتحاد مسلمان‌ها به دست امام حسن(ع)، اورا شخصی صلح‌جو دانسته و به جهت تایید صلح و نقطه پایان‌دادن به پیکار داخلی او را ستوده‌اند.

عنایت و رده

صلح امام حسن(ع) تفاهم نامه صلحی در بین امام حسن(ع) و معاویه در سال ۴۱ هجری بود که بعد از وقوع نبرد در میان آن ها شکل گرفت و به گوشه‌گیری اجباری امام حسن(ع) از خلافت باعث شد. انگیزه این مبارزه عدم بیعت معاویه با امام حسن(ع) تحت عنوان خلیفه مسلمان ها ر تشریفات ترحیم مشهد بود

تاریخ‌پژوهان به عنوان مثال دلایل تایید صلح بوسیله امام حسن را این مورد ها بیان کرده‌اند: سستی یاران، حیله سرداران و خطر خوارج. به گفته مورخان شیعه، امام حسین(ع) به تاسی از امام حسن(ع)، عموم را به صلح دعوت کرد و التفات آن را بلندتر از پیکار می‌دانست.

مطابق منابع تاریخی، موارد تفاهم نامه صلح مشتمل بر شغل به کتاب خداوند و سنت پیامبر الله(ص)، عدم تعیین جانشین بعداز مرگ معاویه، سوراخ توهین به امام علی(ع) و مراقبت جان شیعه‌ها بوده میباشد.

بعداز صلح، گروهی از شیعه‌ها مانند سلیمان بن صُرَد و حُجر بن عَدِی حزن و نارضایتی خویش را ابراز کردند و برخی امام(ع) را «مُذِلُّ المؤمنین» (خوارکننده مؤمنان) نامیدند. به نقل از منابع تاریخی، معاویه به هیچ یک از موارد صلح‌طومار فعالیت نکرد و بخش اعظمی از شیعه ها را به قتل رساند. وی همینطور پسرش یزید را به ولایتعهدی خویش گماشت و از توهین به امام علی(ع) جلوگیری نکرد. اهل‌سنت با استناد به روایتی از پیش‌بینی نبی(ص) در اتحاد مسلمان‌ها به دست امام حسن(ع)، اورا شخصی صلح‌جو دانسته و به جهت تایید صلح و نقطه پایان‌دادن به پیکار داخلی او را ستوده‌اند.

عنایت و رده