حکم کننده حوزه رُستمدار در غرب مازندران طی سالهای ۸۰۷-۸۵۷ق بود که در اولِ حکومت خویش مذهب شیعه را تحت عنوان مذهب قانونی قلمروش بیان کرد.اورده شده این تغییر تحول مذهب برای نگهداری حکومت پادوسبانیان در رستمدار بوده که در میان دو حکومت شیعه گیلان و مازندران محدود بوده میباشد. بعضا نیز گفتهاند ملک کیومرث به مذهب شیعه گروید تا به بسط این مذهب در شمال کشورایران نقش مؤثری اجرا تشریفات ترحیم مشهد نماید.
کیومرث یکم، در راستای اشاعه مذهب شیعه، عبدالرحیم رستمداری را برای علم آموزی فقه شیعه به نجف ارسال کرد. عبدالرحیم کتاب نیل المرام فی مذهب الائمه را تألیف کرد تا فقه شیعه تحت عنوان واحد سنجش قضاوت در ناحیه رستمدار گزینه به کارگیری قرار گیرد.
در حکومت کیومرث، ارتباط ها رستمدار با مرعشیان آمل و آل کیا گیلان با فراز و نشیبهایی هم پا بود. با این اکنون، زمان حکومت وی عموماً با ادب و امنیت تعریف شدهاست. کیومرث به تشکیل داد جای های مذهبی و قلعهها دقت ویژهای داشت
معرفی
کیومرث بن بیستون معروف به کیومرث یکم از حاکمان سلسله پادوسبانیان میباشد که از سال ۸۰۷ تا ۸۵۷ق در ناحیه رُستمدار (ناحیه غربی مازندران، در بین گیلان و آمل)[۱] حکومت کرد.[۲] او را واپسین مَلِک مقتدر این سلسله دانستهاند.[۳] محل دفنش در امامزاده طاهر نوشهر میباشد.[۴]
به توانوصال کیومرث یکم
کیومرث آغاز از سوی حکم دهنده وقت رستمدار تحت عنوان کوتوال (قلعهدار) قلعه نوروروشنایی منصوب شد.[۵] در جریان مبارزه در میان پادوسبانیان، مرعشیان و تیموریان، وی قلعه فروغ و روشنایی را از دست بخشید.[۶] و مدتی در شیراز حیران و زندانی بود. وی از زندان فراروگریز کرد و در جامه درویشی به قلعه نوروروشنایی برگشت.[۷] و کوتوال آنجا را به قتل رساند و توشه دیگر در دست گرفتن قلعه نوروروشنایی و حکومت رستمدار را به دست آورد.[۸]
تغییر تحول مذهب قانونی به تشیع
کیومرث بعداز وصال به توان، مذهب خویش را به شیعه امامیه تغییر و تحول بخشید و رستمدار را به مذهب امامی درآورد.[۹] عموم رستمدار قبلا بر مذهب تسنن بودند.[۱۰] اورده شده کیومرث احتمالاً ذیل تأثیر مرعشیان آمل، که با آن ها رابطه داشت، به تشیع تمایل پیدا کرد.[۱۱] همینطور، برخی معتقدند وی در زمان آوارگی خویش در شیراز نذر کرده بود که در شکل رجوع و برگشت به اقتدار، به مذهب امامیه درآید.[۱۲]
بعضی معتقدند کیومرث به مذهب شیعه گروید تا در توسعه و گسترش این مذهب در شمال جمهوری اسلامی ایران نقش داشته باشد.[۱۳] تغییرو تحول مذهب وی همینطور بازدارنده از لشکرکشیهای مذهبی مرعشیان مازندران و آل کیا گیلان به رویان شد.[۱۴] رغبت سریع به تشیع وی بعد از به توان وصال را زیر تأثیر حالت سیاسی و مذهبی آن فرصت دانستهاند، چون رستمدار صرفا ناحیهای بود که بر مذهب تسنن باقیمانده بود و در صورتیکه کیومرث به تسنن پایبند میماند، در بین دو اقتدار شیعهگرای مازندران و گیلان محاصره می شد.[۱۵]
تحقیق کتیبههای عصر ملک کیومرث نشانه می دهد که وی شیعهمذهب بوده و برخی از این کتیبهها را با غرض اشاعه مذهب شیعه ساخته میباشد.[۱۶] عباراتی مانند المعتصم بولایت علیّ المختار، مشخص امیرالمؤمنین و صلوات بزرگ چهارده معصوم که درین کتیبهها تکرار گردیدهاند، تحت عنوان سفتترین شواهد برای شیعهگرایی وی شناخته می گردند.[۱۷]
اشاعه فقه امامی
کیومرث یکم، در راستای تغییر و تحول مذهب و اشاعه فقه شیعه، عبدالرحیم رستمداری را برای علم آموزی فقه به نجف ارسال کرد.[۱۸] بعد از ده سال، عبدالرحیم به رستمدار رجوع و برگشت و در سرویس کیومرث و پسرش کاووس قرار گرفت.[۱۹] وی کتاب نیل المرام فی مذهب الائمه را نوشت تا مبنی بر آن، شغل قاضیان آنالیز و تحقیق خواهد شد.[۲۰] این مبادرت کیومرث سبب ساز شد فقه شیعه تحت عنوان واحد سنجش قضاوت در رستمدار ثبت خواهد شد.[۲۱] و به تکثیر فقه شیعه در ناحیه یاری کرد.[۲۲]
زمان حکومت کیومرث
در زمانه کیومرث یکم ادب و امنیت بر رستمدار برقرار بود[۲۳] وی احتیاط و پیشبینی ها سیاسی و امنیتی را از اصول حکمرانی خویش قرار بخشید؛[۲۴] با این درحال حاضر دربین وی و مرعشیان مازندران و شیعهها گیلان دشمنیهایی وجود داشت بود که سبب به زد خوردهای متقابل شد.[۲۵] لشکرکشی در سال ۸۳۲ق شیعه ها گیلان با همدستی مرعشیان به رستمدار به ویرانی آنجا سبب شد.[۲۶]
عصر حکومت کیومرث یکم را نقطع ی عطف اقتدار سلسله پادوسبانیان شناخته میگردد.[۲۷] بعد از مرگ وی در سال ۸۵۷ق میان فرزندانش اختلاف زمین خورد و حکومت پادوسبانیان به دو شاخه اساسی تقسیم شد: ملک اسکندر در کجور، ملک کاوس در نور و روشنایی و ملک بهمن در لاریجان آمل.[۲۸]
ساختن بناهای مذهبی
کیومرث یکم نسبت به ساختن بناهای مذهبی عملکرد متعددی داشته میباشد.[۲۹] به عنوان مثال بناهای ساختهگردیده به وسیله وی امامزاده طاهر در روستای هزارخال در شهرستان نوشهر میباشد که در سال ۸۲۹ق سازه شد[۳۰] و در سال ۱۳۶۴ش تحت عنوان تاثیر ملی تصویب شد.[۳۱] همینطور حرم بالو پر اسم و رسم به آقابالو در روستای آهودشت (حیطه فروغ و روشنایی) از سایر اثرها بازمانده از اوست.[۳۲] کیومرث و فرزندانش، در مورد قلعه نیز تشکیل داد و سازهای فراوان داشتند
حکم کننده حوزه رُستمدار در غرب مازندران طی سالهای ۸۰۷-۸۵۷ق بود که در اولِ حکومت خویش مذهب شیعه را تحت عنوان مذهب قانونی قلمروش بیان کرد.اورده شده این تغییر تحول مذهب برای نگهداری حکومت پادوسبانیان در رستمدار بوده که در میان دو حکومت شیعه گیلان و مازندران محدود بوده میباشد. بعضا نیز گفتهاند ملک کیومرث به مذهب شیعه گروید تا به بسط این مذهب در شمال کشورایران نقش مؤثری اجرا تشریفات ترحیم مشهد نماید.
کیومرث یکم، در راستای اشاعه مذهب شیعه، عبدالرحیم رستمداری را برای علم آموزی فقه شیعه به نجف ارسال کرد. عبدالرحیم کتاب نیل المرام فی مذهب الائمه را تألیف کرد تا فقه شیعه تحت عنوان واحد سنجش قضاوت در ناحیه رستمدار گزینه به کارگیری قرار گیرد.
در حکومت کیومرث، ارتباط ها رستمدار با مرعشیان آمل و آل کیا گیلان با فراز و نشیبهایی هم پا بود. با این اکنون، زمان حکومت وی عموماً با ادب و امنیت تعریف شدهاست. کیومرث به تشکیل داد جای های مذهبی و قلعهها دقت ویژهای داشت
معرفی
کیومرث بن بیستون معروف به کیومرث یکم از حاکمان سلسله پادوسبانیان میباشد که از سال ۸۰۷ تا ۸۵۷ق در ناحیه رُستمدار (ناحیه غربی مازندران، در بین گیلان و آمل)[۱] حکومت کرد.[۲] او را واپسین مَلِک مقتدر این سلسله دانستهاند.[۳] محل دفنش در امامزاده طاهر نوشهر میباشد.[۴]
به توانوصال کیومرث یکم
کیومرث آغاز از سوی حکم دهنده وقت رستمدار تحت عنوان کوتوال (قلعهدار) قلعه نوروروشنایی منصوب شد.[۵] در جریان مبارزه در میان پادوسبانیان، مرعشیان و تیموریان، وی قلعه فروغ و روشنایی را از دست بخشید.[۶] و مدتی در شیراز حیران و زندانی بود. وی از زندان فراروگریز کرد و در جامه درویشی به قلعه نوروروشنایی برگشت.[۷] و کوتوال آنجا را به قتل رساند و توشه دیگر در دست گرفتن قلعه نوروروشنایی و حکومت رستمدار را به دست آورد.[۸]
تغییر تحول مذهب قانونی به تشیع
کیومرث بعداز وصال به توان، مذهب خویش را به شیعه امامیه تغییر و تحول بخشید و رستمدار را به مذهب امامی درآورد.[۹] عموم رستمدار قبلا بر مذهب تسنن بودند.[۱۰] اورده شده کیومرث احتمالاً ذیل تأثیر مرعشیان آمل، که با آن ها رابطه داشت، به تشیع تمایل پیدا کرد.[۱۱] همینطور، برخی معتقدند وی در زمان آوارگی خویش در شیراز نذر کرده بود که در شکل رجوع و برگشت به اقتدار، به مذهب امامیه درآید.[۱۲]
بعضی معتقدند کیومرث به مذهب شیعه گروید تا در توسعه و گسترش این مذهب در شمال جمهوری اسلامی ایران نقش داشته باشد.[۱۳] تغییرو تحول مذهب وی همینطور بازدارنده از لشکرکشیهای مذهبی مرعشیان مازندران و آل کیا گیلان به رویان شد.[۱۴] رغبت سریع به تشیع وی بعد از به توان وصال را زیر تأثیر حالت سیاسی و مذهبی آن فرصت دانستهاند، چون رستمدار صرفا ناحیهای بود که بر مذهب تسنن باقیمانده بود و در صورتیکه کیومرث به تسنن پایبند میماند، در بین دو اقتدار شیعهگرای مازندران و گیلان محاصره می شد.[۱۵]
تحقیق کتیبههای عصر ملک کیومرث نشانه می دهد که وی شیعهمذهب بوده و برخی از این کتیبهها را با غرض اشاعه مذهب شیعه ساخته میباشد.[۱۶] عباراتی مانند المعتصم بولایت علیّ المختار، مشخص امیرالمؤمنین و صلوات بزرگ چهارده معصوم که درین کتیبهها تکرار گردیدهاند، تحت عنوان سفتترین شواهد برای شیعهگرایی وی شناخته می گردند.[۱۷]
اشاعه فقه امامی
کیومرث یکم، در راستای تغییر و تحول مذهب و اشاعه فقه شیعه، عبدالرحیم رستمداری را برای علم آموزی فقه به نجف ارسال کرد.[۱۸] بعد از ده سال، عبدالرحیم به رستمدار رجوع و برگشت و در سرویس کیومرث و پسرش کاووس قرار گرفت.[۱۹] وی کتاب نیل المرام فی مذهب الائمه را نوشت تا مبنی بر آن، شغل قاضیان آنالیز و تحقیق خواهد شد.[۲۰] این مبادرت کیومرث سبب ساز شد فقه شیعه تحت عنوان واحد سنجش قضاوت در رستمدار ثبت خواهد شد.[۲۱] و به تکثیر فقه شیعه در ناحیه یاری کرد.[۲۲]
زمان حکومت کیومرث
در زمانه کیومرث یکم ادب و امنیت بر رستمدار برقرار بود[۲۳] وی احتیاط و پیشبینی ها سیاسی و امنیتی را از اصول حکمرانی خویش قرار بخشید؛[۲۴] با این درحال حاضر دربین وی و مرعشیان مازندران و شیعهها گیلان دشمنیهایی وجود داشت بود که سبب به زد خوردهای متقابل شد.[۲۵] لشکرکشی در سال ۸۳۲ق شیعه ها گیلان با همدستی مرعشیان به رستمدار به ویرانی آنجا سبب شد.[۲۶]
عصر حکومت کیومرث یکم را نقطع ی عطف اقتدار سلسله پادوسبانیان شناخته میگردد.[۲۷] بعد از مرگ وی در سال ۸۵۷ق میان فرزندانش اختلاف زمین خورد و حکومت پادوسبانیان به دو شاخه اساسی تقسیم شد: ملک اسکندر در کجور، ملک کاوس در نور و روشنایی و ملک بهمن در لاریجان آمل.[۲۸]
ساختن بناهای مذهبی
کیومرث یکم نسبت به ساختن بناهای مذهبی عملکرد متعددی داشته میباشد.[۲۹] به عنوان مثال بناهای ساختهگردیده به وسیله وی امامزاده طاهر در روستای هزارخال در شهرستان نوشهر میباشد که در سال ۸۲۹ق سازه شد[۳۰] و در سال ۱۳۶۴ش تحت عنوان تاثیر ملی تصویب شد.[۳۱] همینطور حرم بالو پر اسم و رسم به آقابالو در روستای آهودشت (حیطه فروغ و روشنایی) از سایر اثرها بازمانده از اوست.[۳۲] کیومرث و فرزندانش، در مورد قلعه نیز تشکیل داد و سازهای فراوان داشتند
چکلیست کامل برگزاری مراسم ترحیم؛ از برنامهریزی تا پایان مراسم