مجله خبری تشریفات

سیاست دوگانه تشویق و سرکوب بعث در ازای شیعه ها عراق
حکومت بعثی عراق در عصر صدام حسین (۱۹۷۹-۲۰۰۳م در توان) برای مهار شیعه‌ها سیاست دوگانه تشویق و سرکوب را در پیش گرفت.[۵۶] رژیم بعث در جهت پیش‌موفقیت سیاست تشویق، در تبلیغات خویش به احساسات عربی جمعیت شیعه متوسل میشد.[۵۷] گزارش شد‌ه‌است که صدام حسین روز به دنیاآمدن امام علی(ع) را تعطیل قانونی اعلام کرده به نجف رفت و خودش را از اعقاب فرستاده اسلام معرفی کرد.[۵۸] به گفته ناظران حزب بعث با صرف مبالغ سنگین در بعضا از مساجد و مرکزها شیعی غالب به جلب امان برخی از روحانیون شوید. در همین راستا العطایشی شعر سرا دارای اسم و رسم شیعه از سوی رژیم تجلیل شوید.[۵۹] هرچند روحانیون بلند محور مثل آیت الله خویی که در خانه به طوری تحت لحاظ بود از همیاری مصرح با رژیم سرباز زد.[۶۰] به گفته دکمجیان رژیم بعث آیتم تامین بعضا روحانیون شیعه در نجف و کربلا مثلا سید حسین تولیت ضریح تشریفات ترحیم مشهد امام علی(ع) بود.[۶۱]

سیاست سرکوب شیعه ها در طول سه دهه حکمرانی حزب بعث عراق ادامه داشت و در دهه ۱۹۸۰م با دقت به نزاع جمهوری اسلامی ایران و عراق به نقطع ی عطف خویش رسید. آزانس اتحادیه اروپا در کارها پناهنده شدن گزارش نموده است که رژیم بعث به‌رهبری صدام حسین برای مهار عموم عراق برای مثال شیعه ها به انواع متفاوت سرکوب از قبیل اعدام، ترور، دستگیر غیر رسمی، شکنجه، تبعید اجباری و جز آن اقدام ورزید.[۶۲]

سرکوب‌ شیعه‌ها در دهه ۱۹۷۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: انتفاضه صفر عراق
اولیه جلو‌ه‌های مخالفت بدون شوخی شیعه‌ها با رژیم بعث در اتفاق ها ۱۹۷۴م تجلی یافت.[۶۳] در نوامبر و دسامبر به عبارتی سال قبل از دوازده نفر از رهبران شیعی مخفیانه محاکمه و به اتهام کارشکنی علیه حکومت محکوم شدند. گزارش گردیده‌است که پنج نفر از آن‌ها مخفیانه اعدام شدند.[۶۴]

سرکوب بی‌رحمانه انتفاضه صفر در ۱۹۷۷م نقطه عطفی در مناسبات شیعه‌ها و دولت بعثی به‌شمار می‌رود. تظاهرات وسیع اربعین ۱۹۷۷م/۱۳۹۷ق، که در ادبیات شیعه‌ها عراق به‌تیتر انتفاضه صَفَر آوازه یافته میباشد، در عکس العمل به نهی کردن برپایی مراسم سوگواری در عاشورای و پیاده روی اربعین به عبارتی سال از سوی رژیم بعث، برگزار شوید. انتفاضه در کربلا و نجف به شدت سرکوب شوید و اشخاص متعددی دستگیر و محاکمه شدند.[۶۵] انتفاضه و سرکوب آن موجب بروز اختلاف در رهبری حزب بعث شوید. دو عضو شورای فرماندهی انقلاب و فرماندهی حیطه‌ای حزب بعث، فُلَیح حسین جاسم که شیعه بود و عزت مصطفی دیگر عضو شورا که برای محاکمه مخالفین رقم خورده بودند به جهت تساهل در واکنش با مخالفین از همگی پست‌های دولتی و حزبی اخراج شدند.[۶۶] همینطور گزارش گردیده است که در ژوئن ۱۹۷۹م و بعداز موفقیت انقلاب اسلامی کشور ایران، پرهیز دولت عراق از مسافرت هیئتی به رهبری سیدمحمدباقر صدر، برای پهنا شادباش به امام خمینی به جمهوری اسلامی ایران، تظاهرات کلان‌ای را در نجف و کربلا در ادامه داشت. دولت بعث برای سرکوب این تظاهرات ارتش را فراخواند و با اقتدار ارتش آن را سرکوب کرد.[۶۷]

سرکوب‌ شیعه‌ها دهه ۱۹۸۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: سید محمدباقر صدر، کشتار دجیل، معاودین، و کردهای فیلی عراق
صدام در گفت‌و‌گو با خبرنامه تایمز ۱۹۸۳م:
«هر رهبری ترجیح می دهد که عموم از یک بینش تفکر نمایند، از یک مذهب و از یک فرقه و یک شهر باشند» [۶۸]

سلب ملیت از کردهای فیلی، اخراج گروهی آن ها، اعدام حدود ۲۰ هزار جوان کرد فیلی، [۶۹]اعدام شیخ بلندپایه سیدمحمدباقر صدر (۱۹۸۰م)، ترور سید حسن شیرازی در بیروت (۱۹۸۰م)، قتل عام ۱۴۸ نفر در شهرک دجیل (۱۹۸۲م)، [۷۰] دستگیر نود نفر از اعضای فامیل حکیم و اعدام شش بدن از آن‌ها، (۱۹۸۳م) ترور سید مهدی حکیم فرزند سیدمحسن حکیم، در سودان (۱۹۸۸م) و تبعید صدها شیخ و خانواده شان در طی دهه ۱۹۸۰م، بخشی از سرکوب‌های شیعه ها درین دهه شمرده شد‌ه‌است.[۷۱] ناظران تحولات عراق اذعان کرده‌اند که صرفا در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰م یکصد نفر فریم حزب الدعوه اعدام شدند.[۷۲] الزبیدی و همکارانش گزارش بخشید‌ه‌اند که مقر‌های شیعه‌ها در مرداب‌های جنوب شرق عراق (موسوم به هورها) بارها در دهه ۱۹۸۰م گزینه حمله ارتش عراق قرار گرفت و بالگردها و سلاح‌های کشتار جمعی علیه آن‌ها به فعالیت دریافت شد.[۷۳]

سیاست دوگانه تشویق و سرکوب بعث در ازای شیعه ها عراق
حکومت بعثی عراق در عصر صدام حسین (۱۹۷۹-۲۰۰۳م در توان) برای مهار شیعه‌ها سیاست دوگانه تشویق و سرکوب را در پیش گرفت.[۵۶] رژیم بعث در جهت پیش‌موفقیت سیاست تشویق، در تبلیغات خویش به احساسات عربی جمعیت شیعه متوسل میشد.[۵۷] گزارش شد‌ه‌است که صدام حسین روز به دنیاآمدن امام علی(ع) را تعطیل قانونی اعلام کرده به نجف رفت و خودش را از اعقاب فرستاده اسلام معرفی کرد.[۵۸] به گفته ناظران حزب بعث با صرف مبالغ سنگین در بعضا از مساجد و مرکزها شیعی غالب به جلب امان برخی از روحانیون شوید. در همین راستا العطایشی شعر سرا دارای اسم و رسم شیعه از سوی رژیم تجلیل شوید.[۵۹] هرچند روحانیون بلند محور مثل آیت الله خویی که در خانه به طوری تحت لحاظ بود از همیاری مصرح با رژیم سرباز زد.[۶۰] به گفته دکمجیان رژیم بعث آیتم تامین بعضا روحانیون شیعه در نجف و کربلا مثلا سید حسین تولیت ضریح تشریفات ترحیم مشهد امام علی(ع) بود.[۶۱]

سیاست سرکوب شیعه ها در طول سه دهه حکمرانی حزب بعث عراق ادامه داشت و در دهه ۱۹۸۰م با دقت به نزاع جمهوری اسلامی ایران و عراق به نقطع ی عطف خویش رسید. آزانس اتحادیه اروپا در کارها پناهنده شدن گزارش نموده است که رژیم بعث به‌رهبری صدام حسین برای مهار عموم عراق برای مثال شیعه ها به انواع متفاوت سرکوب از قبیل اعدام، ترور، دستگیر غیر رسمی، شکنجه، تبعید اجباری و جز آن اقدام ورزید.[۶۲]

سرکوب‌ شیعه‌ها در دهه ۱۹۷۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: انتفاضه صفر عراق
اولیه جلو‌ه‌های مخالفت بدون شوخی شیعه‌ها با رژیم بعث در اتفاق ها ۱۹۷۴م تجلی یافت.[۶۳] در نوامبر و دسامبر به عبارتی سال قبل از دوازده نفر از رهبران شیعی مخفیانه محاکمه و به اتهام کارشکنی علیه حکومت محکوم شدند. گزارش گردیده‌است که پنج نفر از آن‌ها مخفیانه اعدام شدند.[۶۴]

سرکوب بی‌رحمانه انتفاضه صفر در ۱۹۷۷م نقطه عطفی در مناسبات شیعه‌ها و دولت بعثی به‌شمار می‌رود. تظاهرات وسیع اربعین ۱۹۷۷م/۱۳۹۷ق، که در ادبیات شیعه‌ها عراق به‌تیتر انتفاضه صَفَر آوازه یافته میباشد، در عکس العمل به نهی کردن برپایی مراسم سوگواری در عاشورای و پیاده روی اربعین به عبارتی سال از سوی رژیم بعث، برگزار شوید. انتفاضه در کربلا و نجف به شدت سرکوب شوید و اشخاص متعددی دستگیر و محاکمه شدند.[۶۵] انتفاضه و سرکوب آن موجب بروز اختلاف در رهبری حزب بعث شوید. دو عضو شورای فرماندهی انقلاب و فرماندهی حیطه‌ای حزب بعث، فُلَیح حسین جاسم که شیعه بود و عزت مصطفی دیگر عضو شورا که برای محاکمه مخالفین رقم خورده بودند به جهت تساهل در واکنش با مخالفین از همگی پست‌های دولتی و حزبی اخراج شدند.[۶۶] همینطور گزارش گردیده است که در ژوئن ۱۹۷۹م و بعداز موفقیت انقلاب اسلامی کشور ایران، پرهیز دولت عراق از مسافرت هیئتی به رهبری سیدمحمدباقر صدر، برای پهنا شادباش به امام خمینی به جمهوری اسلامی ایران، تظاهرات کلان‌ای را در نجف و کربلا در ادامه داشت. دولت بعث برای سرکوب این تظاهرات ارتش را فراخواند و با اقتدار ارتش آن را سرکوب کرد.[۶۷]

سرکوب‌ شیعه‌ها دهه ۱۹۸۰م
برای داده ها بیشتر، اینها را هم مشاهده کنید: سید محمدباقر صدر، کشتار دجیل، معاودین، و کردهای فیلی عراق
صدام در گفت‌و‌گو با خبرنامه تایمز ۱۹۸۳م:
«هر رهبری ترجیح می دهد که عموم از یک بینش تفکر نمایند، از یک مذهب و از یک فرقه و یک شهر باشند» [۶۸]

سلب ملیت از کردهای فیلی، اخراج گروهی آن ها، اعدام حدود ۲۰ هزار جوان کرد فیلی، [۶۹]اعدام شیخ بلندپایه سیدمحمدباقر صدر (۱۹۸۰م)، ترور سید حسن شیرازی در بیروت (۱۹۸۰م)، قتل عام ۱۴۸ نفر در شهرک دجیل (۱۹۸۲م)، [۷۰] دستگیر نود نفر از اعضای فامیل حکیم و اعدام شش بدن از آن‌ها، (۱۹۸۳م) ترور سید مهدی حکیم فرزند سیدمحسن حکیم، در سودان (۱۹۸۸م) و تبعید صدها شیخ و خانواده شان در طی دهه ۱۹۸۰م، بخشی از سرکوب‌های شیعه ها درین دهه شمرده شد‌ه‌است.[۷۱] ناظران تحولات عراق اذعان کرده‌اند که صرفا در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰م یکصد نفر فریم حزب الدعوه اعدام شدند.[۷۲] الزبیدی و همکارانش گزارش بخشید‌ه‌اند که مقر‌های شیعه‌ها در مرداب‌های جنوب شرق عراق (موسوم به هورها) بارها در دهه ۱۹۸۰م گزینه حمله ارتش عراق قرار گرفت و بالگردها و سلاح‌های کشتار جمعی علیه آن‌ها به فعالیت دریافت شد.[۷۳]